قاعده تنصیف

قاعدۀ تنصیف از قواعد فقهی به معنای نصف بودن کیفر برده و برخی امور دیگر نسبت به انسان آزاد است، مگر موارد استثنایی. در کلمات برخی فقها، از قاعدۀ عدل و انصاف به قاعدۀ تنصیف نیز تعبیر شده است. از قاعدۀ یاد شده هرچند در فقه بحث مستقلی نشده است، لیکن فقها در باب‌های مختلف، از جمله طلاق ، ظهار و حدود ، برای اثبات بعضی احکام بردگان به آن استناد کرده‌اند.