قاعده صحت (فقه سیاسی)

قاعده صحت اصلی فقهی است که اعمال دیگران را در صورت شک، صحیح فرض می‌کند. این قاعده برای حفظ نظم اجتماعی و جلوگیری از سوء‌ظن به‌ عنوان مبنای حقوق عمومی به‌ کار می‌رود. مبنای آن سیره عقلایی و امضای شارع در اعتماد به ظاهر افعال مردم است. آیات و روایات ناظر به ترک بدگمانی از مهم‌ترین مستندات آن به شمار می‌آید. برخی روایاتِ محدودکننده و نقدهای فقهی، قلمرو این قاعده را مورد پرسش قرار داده‌اند. با وجود نقدها، قاعده صحت در معاملات و روابط اجتماعی برای پیشگیری از اختلال نظام معتبر دانسته می‌شود.