دکترین
قاعده غرور: ارکان
از عناصر اصلی قاعده غرور می توان به رفتار فریب امیز، فریب خوردگی مغرور و رابطه سببیت میان رفتار غار و وضعیت ایجاد شده اشاره کرد. در کاربرد سنتی این قاعده، ورود زیان و امکان رجوع مغرور به غار نیز اهمیت دارد. علم و قصد فریب دهنده بر اساس برخی دیدگاه های فقهی شرط تحقق قاعده غرور نیست، هرچند در قلمرو مسئولیت کیفری، تحقق مسئولیت بدون احراز شرایط لازم برای عنصر روانی جرم امکان پذیر نیست.
منبع: «جایگاه قاعده غرور در حقوق کیفری ایران و نظام حقوقی کامن لا»، مجله حقوقی دادگستری، 1405
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.