قاعده غرور: مفهوم

در قاعده غرور ، رفتار فریب امیز ممکن است به صورت گفتار، فعل مثبت یا در شرایطی ترک فعل تحقق پیدا کند. عنصر اساسی آن این است که شخص مغرور نسبت به حقیقت امر جاهل باشد و رفتار دیگری در ایجاد این وضعیت موثر واقع شود. علم شخص مغرور به واقعیت مانع جریان قاعده غرور است؛ زیرا شخصی که با اگاهی اقدام کرده باشد اصولا فریب خورده محسوب نمی شود و وضعیت او می تواند در قلمرو قاعده اقدام قرار گیرد. منبع: «جایگاه قاعده غرور در حقوق کیفری ایران و نظام حقوقی کامن لا»، مجله حقوقی دادگستری، 1405