قاعده غُرور (مقاله‌دوم)

قاعدۀ غُرور از قواعد فقهی به معنای اینکه هرگاه اقدام کسی باعث فریب خوردن دیگری گردد و به موجب آن وی خسارت و زیان ببیند، اقدام کننده ضامن است و فریب خورده می‌تواند به او رجوع کند و خسارت و زیان وارد شده را از او بگیرد. به فریب دهنده «غارّ» و به فریب خورده «مغرور» گویند. قاعدۀ غرور که از آن به قاعدۀ تغریر نیز یاد شده است، صورت کامل آن انَّ المَغرورَ یَرجِعُ الیٰ مَن غَرَّهُ‌ م. ب. و از قواعد معروف و مشهور فقهی است. از عنوان یاد شده در باب تجارت و نیز کتب دربردارندۀ قواعد فقهی سخن گفته‌اند. منبع: القواعد الفقهیة، ج۲، ص۲۸۳