قاعده فراش: تحقق‌بخش فراش

بدون شک فراش با عقد دائم و دخول تحقق می‌یابد. بنابر این دیدگاه، دخول شرط تحقق عنوان فراش نیست. برخی هر یک از ازدواج دائم با امکان دخول و دخول فعلی را منشا تحقق فراش دانسته‌اند. بر اساس این دیدگاه، آمیزش به شبهه نیز تحقق بخش عنوان فراش خواهد بود. آیا مقصود از دخول، مطلق دخول است، چه از قُبُل و چه از دُبُر و یا تنها دخول از قُبُل تحقق بخش عنوان فراش است‌؟ برخی، دخول از دُبُر را کافی ندانسته‌اند. در کنیز ، فراش با مالک شدن او تحقق نمی‌یابد. در اینکه آیا فراش با آمیزش پس از تملّک کنیز، تحقق می‌یابد یا نه‌؟ مسئله اختلافی است. بنابر دیدگاه نخست، به صرف تحقق ملکیّت، نمی‌توان حکم به لحوق نوزاد به مولا کرد، مگر آنکه مولا به آمیزش با کنیز اعتراف کند، بر خلاف زوجه که تحقق عقد ازدواج با امکان آمیزش در حکم به لحوق نوزاد به زوج کفایت می‌کند، هرچند دخولی انجام نگرفته باشد. بنابر دیدگاه دوم، کنیز با آمیزش نیز فراش به شمار نمی‌رود، از این‌رو، حتی در صورت آمیزش با وی، نوزاد به مولا ملحق نمی‌شود، مگر آنکه مولا به فرزندی او اقرار کند. این قول به مشهور نسبت داده شده است. آیا زوجه در عقد موقّت نیز فراش محسوب می‌گردد؟ برخی تصریح به عدم کرده، لیکن گفته‌اند: زوجه غیر دائم در حکم فراش است و همچون عقد دائم، نوزاد به زوج ملحق می‌گردد. آیا آمیزش به شبهه نیز موجب صدق عنوان فراش خواهد بود یا نه‌؟ مسئله محل اختلاف است. منبع: رسائل الشریف المرتضی، ج۱، ص۲۸۸ · الوسیلة، ص۳۱۷ · جواهر الکلام، ج۳۱، ص۲۲۳ · ج۲، ص۶۵۸ · ج۱۰، ص۲۱۸-۲۱۹ · ج۵، ص۴۸ · ج۱۳، ص۳۲۷ · ج۳، ص۱۸۷-۱۸۸ · ج۵، ص۲۶۶