قاعده فراش: شرایط

در جریان قاعدۀ فراش، علم نداشتن به خلاف مقتضای آن شرط است، بنابراین، با علم به عدم انتساب، قاعده جاری نمی‌شود. امکان انتساب یا عادی است و یا شرعی. آنگاه زن فرزندی به دنیا آورد. در کفایت دخول از دُبُر اختلاف است. در بحث تحقق فراش اشاره شد که بسیاری از فقها تحقق فراش را منوط به عقد و امکان آمیزش پس از آن دانسته‌اند. بنابراین، احتمال دخول، برای جریان قاعدۀ فراش کفایت می‌کند و علم به دخول لازم نیست. ۲. سپری شدن شش ماه قمری از زمان دخول. بنابر قول به تحقق فراش با عقد و امکان دخول در جریان قاعدۀ فراش، سپری شدن شش ماه قمری از آن زمان کفایت می‌کند. ۳. وضع حمل در زمانی افزون‌تر از بیشترین زمان آبستنی از زمان دخول صورت بگیرد. بیشترین زمان آبستنی بنا بر قول مشهور، نه ماه است. برخی، آن را ده ماه و برخی دیگر یک سال دانسته‌اند. منبع: القواعد الفقهیه، ج۴، ص۳۲ · ج۸، ص۳۷۷ · ج۵، ص۴۳۲ · القواعد الفقهیه، ج۴، ص۳۳ · جواهر الکلام، ج۳۱، ص۲۲۴ · جواهر الکلام، ج۳۱، ص۲۳۰ · ج۲، ص۵۶۲ · الانتصار، ص۳۴۵