قاعدۀ قُرعَه از قواعد فقهی به معنای رجوع به قرعه برای بر طرف شدن تحیّر و تردید در مجهولاتی که برای رفع تردید و تحیّر راهی جز قرعه وجود ندارد. قاعدۀ قرعه از قواعد معروف فقهی و شکل کامل آن القرعةُ لِکُلِّ امرٍ مُشکِل یا «مُشتَبَه» است. از آن در اصول فقه ، بحث استصحاب و در فقه به مناسبت در بابهای مختلف، همچون نکاح سخن گفتهاند، لیکن در برخی کتب دربردارنده قواعد فقهی به تفصیل از آن بحث کردهاند.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
