قاعده لارَهنَ الاّ مَقبوضَاً

قاعدۀ یاد شده برگرفته از روایتی به همین مضمون است. «لاَ رَهْنَ إِلاَّ مَقْبُوضاً» ضمن آنکه در قرآن کریم نیز در آیۀ رهن ( فَرِهٰانٌ مَقْبُوضَةٌ‌ ) آمده است. این قاعده در بعضی کتب قواعد فقهی معاصران آمده، لیکن در کلمات فقها به عنوان قاعده مطرح نشده است، هرچند به تفصیل از شرطیت قبض در رهن که همان مفاد قاعده است، بحث کرده‌اند. منبع: ج۷، ص۱۷۶