قاعده لامیراثَ لِلقاتِل: مفاد

چنانچه قاتل از خویشان مقتول و از طبقۀ ارث‌بران او باشد، به سبب ارتکاب قتل، از ارث بردن محروم می‌شود، بنابراین، اگر پدری فرزند خود را بکشد، از او ارث نمی‌برد. حکم یاد شده در قتل عمدی که به ناحق صورت گرفته، اتفاقی است، اما اگر قتل به جهت قصاص باشد، ارث ثابت است. قتل خطایی محل اختلاف است. گروهی مطلقا قتل خطا را مانع ارث نمی‌دانند. جمعی دیگر بر این نظراند که قاتل تنها از دیه که توسط عاقله پرداخت می‌شود، ارث نمی‌برد، اما از سایر اموال مقتول ارث می‌برد. از برخی قدما عدم ثبوت ارث مطلقا نقل شده است. بنا بر این قول، قاتل حتی در قتل خطایی نیز هیچ مالی را از مقتول به ارث نمی‌برد. مشهور، قول دوم است. بر این قول ادعای اجماع نیز شده است. منبع: مائة قاعدة فقهیه، ص۲۵۴ · شیخ مفید، المقنعه، ص۷۰۳ · شیخ طوسی، النهایه، ص۶۷۲ · ج۹، ص۶۵-۶۶ · ریاض المسائل، ج۱۲، ص۴۶۴