قاعده نفی سَبیل (مقاله‌دوم)

قاعدۀ نفی سَبیل از قواعد معروف و مشهور فقهی به معنای نفی جعل هرگونه حکمی از ناحیۀ شارع مقدس که موجب سلطه و برتری کافر بر مسلمان گردد. این قاعده از آیۀ شریفه ( لَنْ یَجْعَلَ اَللّٰهُ لِلْکٰافِرِینَ عَلَی اَلْمُؤْمِنِینَ سَبِیلاً ) «و هیچ‌گاه خدا برای کافران نسبت به اهل ایمان راه تسلط باز نخواهد کرد» گرفته شده است. منبع: القواعد الفقهیة، ص۲۴۲-۲۴۳