قانون افراز و فروش املاک مشاع

قانون افراز و فروش املاك مشاع ماده 1⃣ افراز املاك مشاع كه جريان ثبتي آنها خاتمه يافته اعم از اينكه در دفتر املاك ثبت شده يا نشده باشد، در صورتي كه مورد تقاضاي يك يا‌چند شريك باشد با واحد ثبتي محلي خواهد بود كه ملك مذكور در حوزه آن واقع است. واحد ثبتي با رعايت كليه قوانين و مقررات ملك مورد تقاضا‌را افراز مي‌نمايد.‏ ‌تبصره - نسبت به ملك مشاع كه براي آن سند مالكيت معارض صادر گرديده، تا زماني كه رفع تعارض نشده اقدام به افراز نخواهد شد.‏ ‌ماده 2⃣ تصميم واحد ثبتي قابل اعتراض از طرف هر يك از شركاء در دادگاه شهرستان محل وقوع ملك است مهلت اعتراض ده روز از تاريخ‌ابلاغ تصميم مورد اعتراض مي‌باشد.‏ ‌دادگاه شهرستان به دعوي رسيدگي كرده و حكم مقتضي صادر خواهد نمود. حكم دادگاه شهرستان قابل شكايت فرجامي است.‏ ‌ماده 3⃣ هزينه تفكيك مقرر در ماده 150 قانون اصلاحي ثبت اسناد و املاك در موقع اجراي تصميم قطعي بر افراز به وسيله واحد ثبتي دريافت‌خواهد شد.‏ ‌ماده 4⃣ ملكي كه به موجب تصميم قطعي غير قابل افراز تشخيص شود با تقاضاي هر يك از شركاء به دستور دادگاه شهرستان فروخته مي‌شود.‏ ‌ماده5⃣ ترتيب رسيدگي واحد ثبتي و ابلاغ اوراق و ترتيب فروش املاك و غير قابل افراز و تقسيم وجوه حاصل بين شركاء و به طور كلي‌مقررات اجرايي اين قانون طبق آيين‌نامه‌اي خواهد بود كه به تصويب وزارت دادگستري مي‌رسد.‏ ‌ماده6⃣ پرونده‌هاي افراز كه در تاريخ اجراي اين قانون در دادگاه‌ها مطرح مي‌باشد كماكان مورد رسيدگي و صدور حكم قرار مي‌گيرد ولي اگر‌خواهان افراز بخواهد دعوي خود را در واحد ثبتي مطرح كند بايد دعوي سابق را از دادگاه استرداد نمايد.‏ #افراز_تفکیک تعریف محل کسب محل کسب به اماکن اداری یا تجاری اطلاق می‌شود که شخص طی یک رابطه استیجاری اذن و اجازه فعالیت در آن را یافته است در این رابطه استیجاری، اجاره‎دهنده را مؤجر، اجاره‎کننده را مستأجر، مورد اجاره را عین مستأجره و رابطه استیجاری را عقد اجاره گویند. حقوق مکتسبه مستأجر حقوق مکتسبه، حقوقی است که مستأجر طی یک رابطه استیجاری مشمول قانون روابط مؤجر و مستأجر ۱۳۵۶ یا ۱۳۷۶ با رعایت تشریفات مقرر در قانون کسب می‌نماید که عبارت‌اند از: حق مالکیت محل کسب قانون مدنی حق مالکیت را تعریف نکرده است؛ ولی از اوصاف و آثاری که از آن استنباط می‌شود می‌توان گفت: «مالکیت حقی است دائمی، که به موجب آن شخص می‌تواند در حدود قوانین تصرف در مال خود را به خود اختصاص دهد و از تمام منافع آن استفاده کند.» مالکیت مهم‌ترین حق عینی است که بین شخص و شیء ایجاد شده و اذن هرگونه تصرف و انتفاع را به مالک می‌دهد در این خصوص ماده ۳۰ قانون مدنی مقرر می‌دارد: «هر مالکی نسبت به مایملک خود حق همه گونه تصرف و انتفاع دارد، مگر در مواردی که قانون استثناء کرده باشد.» #حق_کسب_پیشه_سرقفلی مهم ترین واژگان حقوقی و کیفری که داوطلبان آزمون کارشناسان رسمی باید بدانند ((دادسرا)): نهادی است که وظیفه تعقیب جرایم را از حیث جنبه عمومی بر عهده دارد و هیاتی است که تحت ریاست دادستان انجام وظیفه می کند. هر دادسرا مرکب از دادستان، به تعداد کافی معاون، دادیار و بازپرس است. در حال حاضر در کشور ما دادسرای عمومی و انقلاب در حدود صلاحیت خود، کشف، تعقییب جرم و تحقیقات مقدماتی را بر عهده دارد. ((دادگاه)): محلی که در آن به دعاوی مدنی یا کیفری یا امور حسبی که در حدود صلاحیت قانونی و با رعایت تشریفات مربوط رسیدگی می شود. ((دادگاه حقوقی)): دادگاهی است که در آن به دعاوی مدنی و امور حسبی رسیدگی می شود. ((دادگاه کیفری)): دادگاهی است که در آن به دعوی کیفری رسیدگی می شود. ((مال)): درباره مال تعاریف متعددی وجود دارد که راحت ترین تعریف عبارت است از هر چیزی که قابلیت داد و ستد داشته است ((مال منقول)): به مالی گفته می شود که قابل جابجایی باشد، بدون اینکه به خود و محل آسیب وارد کند. مثل میز و صندلی. ((مال غیرمنقول)): به مالی گفته می شود که بدون آسیب زدن به خود یا محل وقوع آن، قابل جابجایی نباشد. مانند درخت و زمین. ((جرم)): هر فعل یا ترک فعلی که در قانون برای آن مجازات تعیین شده باشد جرم محسوب می شود. ((دیه)): مالی است که به سبب جنایت بر نفس یا عضو به مجنی علیه یا به ولی یا اولیای دم او داده می شود. ((مباشر جرم)): کسی است که جرم را مستقیم و بدون واسطه انجام می دهد. ((مسبب جرم)): کسی است که جرم را به طور غیرمستقیم انجام می دهد و در حقیقت سبب وقوع جرم می شود. مانند استفاده از حیوانات برای ارتکاب جرم. ((معاون جرم)): فردی است که در تسهیل وقوع جرم موثر است. مانند نگهبانی دادن در هنگام سرقت یا باز کردن گاوصندوق و... ((شریک جرم)): اجماع بیش از یک نفر (دو نفر کمتر نباشد (در ارتکاب جرم و شرکت هر دو در عملیات مجرمانه. ((اقرار)): اگر شخصی خبری را اعلام کند که مفاد آن بر ضرر خودش و به نفع دیگری باشد اقرار نام دارد. به شخصی که اقرار می کند مقر گویند. اگر مفاد این خبر به نفع خود فرد و به ضرر دیگری باشد، ادعا و اگر به نفع دیگری و به ضرر شخص ثالثی باشد شهادت نام دارد. ((اقدامات تامینی)): تدابیری است که دادگاه برای جلوگیری از تکرار جرم درباره مجرمین خطرناک اتخاذ می کند. مانند نگهداری مجرمین دیوانه در بیمارستان روانی. ((امور حسبی)): به اموری گفته می شود که دادگا ه ها باید بدون ملاحظه اینکه در مورد آنها اختلاف یا مرافعه ای وجود دارد یا خیر، وارد رسیدگی شده و اتخاذ تصمیم کنند. مانند رسیدگی به اموال متوفای بلا وارث یا تعیین سرپرست برای دیوانه ای که ولی یا قیم ندارد. ((بازپرس)): مقام قضایی است که وظیفه اش تحقیق از متهمین و انجام تحقیقات مقدماتی در پرونده های کیفری است. قبلاً به بازپرس، مستنطق گفته می شد. ((اهلیت)): عبارت است از شایستگی انسان برای دارا بودن یا اجرای حق و تکلیف. ((اماره)): هر موضوعی که حکایت از موضوعی دیگر داشته و در پرونده های مدنی و کیفری ظاهراً جنبه کاشفیت از واقع دارد. مانند تصرف شیئی که در ظاهر کاشف از مالکیت متصرف است. البته ممکن است خلاف آن نیز ثابت شود. برای مثال ممکن است شیئی که در تصرف الف است، در مالکیت ب باشد که الف به طور امانی آن را در اختیار گرفته است. ((التزام)): به معنای تعهد کردن است. گاهی در قراردادها وجهی به عنوان وجه التزام آورده می شود که به منظور تامین خسارت عدم انجام تعهد یا تاخیر مقرر می شود. ((تمتع)): عبارت است از اینکه شخص قانوناً شایستگی و توانایی بهره مندی و دارا شدن حقی را داشته باشد. ((استیفاء)): عبارت از قابلیتی است که قانون برای افراد شناخته است تا بتوانند حق خود را اجرا کرده و خود را متعهد سازند. ((احوال شخصیه)): عبارت از عناوینی است که سبب ظهور یا وجود ویژگی و حالاتی در شخص نسبت به شخص دیگر می شود که بر آن اثر قانونی مترتب شده است؛ مثل ازدواج. ((حجر)): عبارت است از ممنوع بودن شخص از تصرف در بعضی از امور یا تمام امور خود به منظور حمایت از او به حکم قانون #واژگان_حقوقی