دکترین
قانون شوراهای حل اختلاف
شورای حل اختلاف نهادی با هدف ایجاد صلح و سازش بین مردم و کاهش مراجعات به محاکم و تسریع رسیدگی به پروندهها م. ب. و قانون شورای حل اختلاف ، مقررات حاکم بر صلاحیت و رسیدگی این شوراها است. مجلس شورای اسلامی در تاریخ ۱۸/۴/۱۳۸۷ «قانون شوراهای حل اختلاف» را به صورت آزمایشی تصویب کرد و در ۱۶ آذر ۱۳۸۷ به تأیید شورای نگهبان رسید، اما با گذشت چند سال و احساس نیاز به تغییر صلاحیتهای شورای حل اختلاف، قانون جدید آن در تاریخ ۱۰/۸/۱۳۹۴ مجدداً به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید.
آخرین اصلاحیه صورت گرفته در خصوص این قانون مربوط به قانون شورای حل اختلاف مصوب 1402/06/22 که به موجب آن دادگاه صلح مجدداً در ایران ایجاد گردیده و تغییرات اساسی در صلاحیت شورای حل اختلاف ایجاد نمود و اکثر مواردی که طبق قانون قدیم در صلاحیت شورا بود، در حال حاضر در صلاحیت دادگاه صلح م. ب..
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
