قبیله بنی اسد: اسلام آوردن بنی‌اسد

۸. ۱ - هجرت به مدینه بنی‌اسد که در مکه سکونت داشتند، با هجرت پیامبر به مدینه به آن شهر مهاجرت کردند. افزون بر بنی‌جحش، سعید بن رُقیش ، زبیر، تمام و شجره فرزندان عبیده از تیره بنوغنم از مهاجران بودند. برخی از اسدیان نیز در غزوه احد شرکت داشتند. خواهر وی، حمنه، در این نبرد به مداوای مجروحان و آب‌رسانی به رزمندگان پرداخت. رفاعة بن مسروح در غزوه خیبر به شهادت رسید. محرز بن نضله ملقب به اخرم اسدی را «فارس پیامبر» لقب داده بودند. دیگر تیره‌های اسدی به سال نهم ق ( عام الوفود ) با اعزام هیئتی به ریاست ضِرار بن ازور نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) مسلمان شدند. هیئت آن‌ها مرکب از ده گروه بود که در میانشان طلحة بن خویلد اسدی ، مدعی دروغین پیامبری، نیز حضور داشت. آنان چند روز در مدینه به قصد آموختن قرآن توقف کردند. در این مدت، پیامبر نام تیره بنوزنیه را به بنوعبدالله تغییر داد و این نام بر ایشان غلبه یافت. ۸. ۴ - بنی‌اسد در قرآن بر پایه گزارشی، بنی‌اسد اسلام اختیاری خود را رویدادی بزرگ به شمار می‌آوردند و بر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) منت می‌گذاشتند. از این رو، در آیه ۱۷ سوره حجرات : «یَمُنُّونَ عَلَیْکَ اَنْ اَسْلَمُوا قُلْ لا تَمُنُّوا عَلَیَّ اِسْلامَکُمْ بَلِ اللَّهُ یَمُنُّ عَلَیْکُمْ...» نکوهیده شدند. آورده‌اند که بنی‌اسد در سال‌های قحطی به بهانه آموختن شریعت به مدینه می‌آمدند و در بازگشت با ناامن کردن راه‌های منتهی به آن شهر، سبب گرانی کالاها می‌شدند. آیه ۹۱ سوره نساء : «سَتَجِدُونَ آخَرینَ یُریدُونَ اَنْ یَاْمَنُوکُمْ وَ یَاْمَنُوا قَوْمَهُمْ کُلَّما رُدُّوا اِلَی الْفِتْنَةِ اُرْکِسُوا فیها...» درباره آن‌ها و برخی قبایل دیگر دانسته شده که برای در امان ماندن از جانب مسلمانان و نیز مشرکان ، از روی خدعه و ریا اظهار اسلام می‌کردند و در بازگشت به موطن خود کفرشان را آشکار می‌ساختند. ۸. ۵ - بنی‌اسد و غزوه تبوک برخی از بنی‌اسد در غزوه تبوک (۹ ق) با آوردن عذرهای واهی از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) خواستند به آنان اجازه دهد تا در این غزوه مسلمانان را همراهی نکنند. برخی مفسران آیه: «وَ جاءَ الْمُعَذِّرُونَ مِنَ الْاَعْرابِ لِیُؤْذَنَ لَهُمْ...» را که پرده از دروغ و عذر ناموجه برخی اعراب برمی‌دارد، بر آن‌ها و برخی دیگر از قبایل تطبیق کرده‌اند. ƒ منبع: السیرة النبویه، ج۲، ص۵۰۱ · المعارف، ص۱۲۸ · السیرة النبویه، ج۱، ص۲۱۵ · المعارف، ص۱۳۵-۱۳۶ · الطبقات الکبری، ج۳، ص۶۵، دار العلمیه · اسد الغابه، ج۲، ص۲۳۴، دار الفکر · الاستیعاب، ج۲، ص۵۱۰ · المحبر، ص۸۷ · الاستیعاب، ج۲، ص۴۸۹ · الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۰۰، دار العلمیه · المغازی، ج۱، ص۱۵۴ · اسد الغابه، ج۲، ص۳۰۸، دار الفکر · المغازی، ج۱، ص۲۹۱-۲۹۲ · المغازی، ج۱، ص۲۴۹ · السیرة النبویه، ج۲، ص۴۳۷ · المحبر، ص۸۶ · الاستیعاب، ج۲، ص۵۰۱ · الاستیعاب، ج۱، ص۷۳ · تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۷۹ · الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۲۳، دار العلمیه · جمهرة النسب، ص۱۸۲ · حجرات/سوره۴۹، آیه۱۷ · جامع البیان، ج۲۲، ص۳۱۹-۳۲۰، محقق:احمدمحمد شاکر · اسباب النزول، ص۳۹۶ · نساء/سوره۴، آیه۹۱ · تفسیر بغوی، ج۱، ص۶۷۴ · توبه/سوره۹، آیه۹۰ · الکشاف، ج۲، ص۳۰۰ · الاصابه، ج۵، ص۳۳۷-۳۳۸ · تاریخ طبری، ج۳، ص۱۸۷