قتل هابیل: کشته شدن‌ هابیل

حسادت قابیل از یک سو و پذیرفته نشدن قربانیش از سوی دیگر، کینه او را به جوش آورد، نفس سرکش بر او چیره شد، به‌طوری که آشکارا به قابیل گفت: «تو را خواهم کشت». آری وقتی حرص ، طمع ، خودخواهی و حسادت، بر انسان چیره گردد، حتی رشته رحم و مهر برادری را می‌بُرّد، و خشم و غضب را جایگزین آن می‌گرداند. هابیل که از صفای باطن برخوردار بود و به خدای بزرگ ایمان داشت، برادر را نصیحت کرد و او را از این کار زشت برحذر داشت و به او گفت: خداوند عمل پرهیزکاران را می‌پذیرد، تو نیز پرهیزکار باش تا خداوند عملت را بپذیرد، ولی این را بدان که اگر تو برای کشتن من دست دراز کنی، من دست به کشتن تو نمی‌زنم، زیرا از پروردگار جهان می‌ترسم، اگر چنین کنی بار گناه من و خودت بر دوش تو خواهد آمد و از دوزخیان خواهی شد که جزای ستمگران همین است. نصایح و هشدارهای‌ هابیل در روح پلید قابیل اثر نکرد، و نفس سرکش او سرکش‌تر شد و تصمیم گرفت که برادرش را بکشد. لذا به دنبال فرصت می‌گشت تا به دور از پدر و مادر ، به‌چنان جنایت هولناکی دست بزند. شیطان ، قابیل را وسوسه می‌کرد و به او می‌گفت: «قربانی‌ هابیل پذیرفته شد، ولی قربانی تو پذیرفته نشد، اگر‌ هابیل را زنده بگذاری، دارای فرزندانی می‌شود، آنگاه آن‌ها بر فرزندان تو افتخار می‌کنند که قربانی پدر ما پذیرفته شد، ولی قربانی پدر شما پذیرفته نشد!» این وسوسه هم‌چنان ادامه داشت تا این که فرصتی به دست آمد. حضرت آدم (علیه‌السّلام) برای زیارت کعبه به مکّه رفته بود، قابیل در غیاب پدر، نزد‌ هابیل آمد و به او پرخاش کرد و با تندی گفت: «قربانی تو قبول شد ولی قربانی من مردود گردید، آیا می‌خواهی خواهر زیبای مرا همسر خود سازی، و خواهر نازیبای تو را من به همسری بپذیرم؟! نه هرگز». هابیل پاسخ او را داد و او را ‌اندرز نمود که: «دست از سرکشی و طغیان بردار.» کشمکش این دو برادر شدید شد. قابیل نمی‌دانست که چگونه‌ هابیل را بکشد. شیطان به او چنین القاء کرد: «سرش را در میان دو سنگ بگذار، سپس با آن دو سنگ سر او را بشکن.» طبق بعضی از روایات،‌ هابیل در خواب بود، قابیل با کمال ناجوانمردی به او حمله کرد و او را کشت. مطابق بعضی از روایات، ابلیس به صورت پرنده‌ای در آمد و پرنده دیگری را گرفت و سرش را در میان دو سنگ نهاد و فشار داد و با آن دو سنگ سر آن پرنده را شکست و در نتیجه آن را کشت. قابیل همین روش را از ابلیس برای کشتن برادرش آموخت و با همین ترتیب، برادرش‌ هابیل را مظلومانه به شهادت رسانید. منبع: مائده/سوره۵، آیه۲۷-۳۰ · تفسیر نور الثقلین، ج۱، ص۶۱۲ · مجمع البیان، ج۱، ص۲۸۳ · تفسیر قرطبی، ج۶، ص۱۳۹ · بحارالانوار، ج۱۱، ص۲۳۰