اگرچه به نظر میرسد در همبن احصاء نیز کاملا موفق نبوده است، برخی از فرقی که او برمیشمارد عبارتند از: احمدیه : عدالت خداوند اقتضا میکند که سرنوشت بندگانش به دست خود آنان داده شود و آنان از حیطه مشیت، علم و قضاء و قدر الهی بیرون باشند. ثنویه : اعمال نیک از خداوند و اعمال شر از شیطان و انسانهاست، اعمال نیک انسان بواسطه روح لاهوت (جنبه الهی بشر) و اعمال ناپسندش با روح شیطانی انجام میشود. معتزله : خداوند برای مخلوقاتش فقط خیر را مقدر کرده پس نباید بگوییم: «او شر را مقدر کرده یا نکرده» چرا که اگر چنین سخنی بگوییم به خداوند نسبت ظلم دادهایم. کیسانیه : آنچه را که انسانها انجام میدهند نباید به خداوند یا خود آنها نسبت داد، و معلوم نیست که خداوند انسانها را بخاطر اعمالشان عقاب و عذاب کند یا پاداش دهد. شیطانیه : نباید خداوند را خالق شیطان دانست؛ چراکه در اینصورت باید بگوییم خداوند از انجام گناهان رضایت دارد. شریکیه : همه حسنات و سیئات مخلوق خداوند هستند جز ایمان و کفر . وهمیه : گفتار و رفتار مخلوقات اصالت ندارند و هرکس برای آنها اصالت قائل شود باید قرآن را مخلوق بداند.
منبع: خمس رسائل فی الفرق و المذاهب، قاهره-اسکندریه، دارالسلام، ۱۴۲۵ق. اول. ص۱۰۱ تا ۱۰۷
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
