قرار عدم استماع دعوا

هر دعوایی اگر دارای شرایط قانونی باشد، اصولاً قابل استماع است و نمی توان به جهت یا جهات ناموجهی از استماع دعوایی که به نحو قانونی اقامه شده خودداری کرد. دعوا زمانی قابلیت استماع ندارد که عدم استماع آن برخاسته از خود دعوا باشد. آنچه باعث عدم استماع دعوا میشود باید در قانون پیش بینی شده باشد. این قاعده باید در مورد همه قرارهای دادگاه اجرا شود و بنابراین منحصر به قرار عدم استماع دعوا نیست. اسباب صدور قرار عدم استماع دعوا عبارت از شمول مرور زمان نسبت به دعوا دعوای مشمول اعتبار امر قضاوت شده دعوای اسقاط شده اناطه استماع دعوا به تحصیل حکم مقتضی و مواردی از این قبیل است. جهات و موارد قابل استماع نبودن دعوا را می توان از جهتی و به تعبیری در شمار موانع رسیدگی دادگاه قرار داد؛ هر چند موانع رسیدگی دادگاه موارد دیگری مانند اقامه دعوا خارج از مهلت قانونی و رد دادرس را نیز تشکیل میدهد.