قرارداد قانون حاکم بر روابط دو طرف است و در سطحی کلان

قرارداد قانون حاکم بر روابط دو طرف است و در سطحی کلان سنگ بنای نظام حقوقی و بلکه نظام اقتصادی است. جریان قرارداد، ورود داده ها به آن ویرایش و پردازش مستندات و طول دوره مذاکره در روش سنتی کسل کننده است. از سوی خطای انسانی و اشتباه در محاسبات و تحلیلها به سلامت قرارداد و ارزیابی منافع هر یک از طرفین آسیب می زند. پرهیز از این آسیبها و تضمین نتایج آن با شناسایی الگو و معرفی آن به سیستم امکان پذیر است. در وضع فعلی استارتاپ هایی چون lexcheck و clearlaw klarity در مرحله آزمایش بر این پروژه هستند. شرکتهای مزبور به دنبال بهره از هوش مصنوعی و تجربه بر روی دغدغه های یاد شده هستند. مسیری که با تعریف قرارداد الگو و تعبیه آن بر سیستم و استفاده از فناوری پردازش زبان طبیعی (NLP) دنبال میشود. در این رهگذر بهبود کیفیت قرارداد کوتاهی پروسه تنظیم آن و دسترسی به نتایج مذاکره و پذیرش بخش هایی سودمند و طرد بخشهای ناخوشایند و دردسرساز نتایج قابل دسترس است. همچنین هوش مصنوعی می تواند در فرآیند پایان قراردادها و سرانجام تعهدات قراردادی مورد استفاده قرار گیرد. ب. ت. ب. گستردگی قراردادها و انبوهی شرایط قراردادی هوش مصنوعی می تواند به طور خودکار این اسناد را بررسی کرده و پایبندی طرفین به نتایج تعهدات را تشخیص دهد. این قابلیت می تواند در جلوگیری از تضادها و اختلافات قرار دادی مفید باشد و به طرفین کمک کند تا با پیش بینی منافع خود قراردادهای موثرتری را امضا کنند.