قراردادهای پیمانکاری انفرادی — از سوی دیگر بر اساس مطالب عنوان

بر طبق ماده ۱۴۸ قانون کار کارفرمایان مکلفند کارکنان خود را نزد سازمان تأمین اجتماعی بیمه نمایند. الزام این ماده قانونی مربوط به بیمه کردن کارکنان م. ب. و خود کارفرما الزامی به بیمه شدن ندارد و بیمه کردن آنها اختیاری است. از سوی دیگر بر اساس مطالب عنوان شده قبلی حق بیمه پرداختی در قراردادهای پیمانکاری دقیقا کارکرد همان حق بیمه پرداختی ای را دارد که در شرایط عادی یک کارفرما برای بیمه کردن کارکنان خود به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت میکند و به عبارتی حق بیمه ای که در قراردادهای پیمانکاری به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت می شود، همان حق بیمه کارکنان فعال در پروژه پیمانکاری است و مسلما اگر قرار نیست در پروژه ای فردی بیمه شود پرداخت حق بیمه در قرارداد پیمانکاری مذکور نیز موضوعیت نخواهد داشت. در قراردادهای پیمانکاری انفرادی منظور قراردادهایی است که موضوع فعالیت به صورت انفرادی قابل انجام است از انجا که فرد مورد نظر که به تنهایی موضوع پیمان را انجام می دهد، نقش کارفرمایی دارد و نه کارکن لذا به دلیل نقش کارفرمائیش نیازی به بیمه کردن ندارد و بر این اساس چون مقرر نیست در قرارداد مذکور کسی بیمه شود چون تنها کارکن فعال در پروژه نقش کارفرمایی دارد که طبق قوانین نیازی به بیمه کردن ندارد، لذا پرداخت حق بیمه در قالب قرارداد پیمانکاری نیز موضوعیت ندارد و از این رو در قوانین و مقررات سازمان تأمین اجتماعی و نیز اراء صادره از سوی دیوان عدالت اداری قراردادهای پیمانکاری انفرادی از شمولیت ماده ۳۸ قانون تأمین اجتماعی خارج شده است. ) قراردادهایی که با یک نفر بسته میشود ولی ماهیت کار به صورت گروهی است از شمولیت این بحث خارج است و تنها قراردادهایی مشمول مباحث این بخش می شود که کار واگذار شده قابلیت انجام به صورت انفرادی را داشته باشد اما عدم شمولیت قراردادهای پیمانکاری انفرادی از ماده ۳۸ قانون تأمین اجتماعی و بیمه کردن فردی که موضوع پیمان را به تنهایی انجام می دهد دو مقوله متفاوت م. ب. که قوانین و مقررات سازمان تأمین اجتماعی در این خصوص به شرح ذیل قابل بیان است: