قرارهای اعدادی یا مقدماتی دادرس را مساعدت می نماید تا با تحصیل

قرارهای اعدادی یا مقدماتی دادرس را مساعدت می نماید تا با تحصیل اطلاعات و کسب معلومات از طریق اصحاب دعوا، اشخاص مرتبط با ایشان اشخاص ثالث و یا با تمرکز به موضوع دعوا پرونده را مهیای اتخاذ تصمیم قاطع می نماید و فی نفسه قاطع دعوا نمی باشد. مثل قرار اتیان سوگند قرار استماع شهادت شهود قرار ارجاع امر به کارشناس قرار تحقیق و معاینه محلی قرارهای قاطع دعوا بی آنکه معطوف به ماهیت دعوا باشد، موجب خروج پرونده از ردیف موجودی شعبه و مختومه شدن آن می گردد. مانند قرار رد دعوا، قرار عدم استماع دعوا قرار سقوط دعوا، قرار رد درخواست یا دادخواست یا ابطال دادخواست. دادگاه یا دادرس دادگاه پذیرنده خارج می سازد. در عین حال رسیدگی به دعوا خاتمه نیافته قرار عدم صلاحیت دادگاه مواد ۲۷،۲۶ و ۸۹ و بند ۱ ماده ۸۴ ق.آ.د.). یا قرار عدم اهلیت ی. ا. ط. دعوا بند ۳ ماده ۸۴ و مواد ۸۶ و ۹ ق.آ.د. م). قرار موقتی بنا به شرایط خاص اقتضای صدور یافته و ماهیت همیشگی و دائمی ندارد. مثل قرار تأمین خواسته ماده ۱۰۸ ق.آ.د. م) و یا قرار تأخیر عملیات اجرایی (ماده ۴۲۴ ق.آ.د. م) که دارای اثر موقتی بوده و با صدور رأی در اصل دعوا یا حدوث شرایط قانونی که ادامه حیات آن را منتفی سازد، از آن رفع اثر میشود. این دسته قرارها را نمی توان در دسته های مذکور قرارهای؛ قاطع دعوا شبه قاطع دعوا اعدادی یا مقدماتی) جای داد. هر چند پاره ای از ویژگیها و آثار دسته های مذکور را داراست، اما در طبقه و دسته خاص خود قرارهای تامینی و موقتی باید مورد تحلیل و مطالعه قرار گیرد.