با سکوتِ مدّعیعلیه در برابر ادعای مدّعی، قاضی او را ملزم به پاسخ میکند. در صورت ادامۀ سکوت از روی عناد و لجاجت، تکلیف قاضی در برابر او چیست؟ آیا باید به زندان افکنده شود تا زمانی که پاسخ گوید و یا با زدن و مانند آن - از باب امر به معروف - وادار به پاسخگویی گردد و یا اینکه قاضی او را تهدید کند: اگر پاسخ ندهی تو را ناکل به شمار آورده و قسم را به مدّعی برمیگردانم. اگر باز هم بر سکوت اصرار ورزید، قسم را به مدّعی برمیگرداند و او را بر ادعایش سوگند میدهد؟ مسئله محل اختلاف است. البته به تصریح برخی، دیدگاه دوم (وادار کردن به پاسخگویی) قائل شناخته شدهای ندارد. اگر سکوت مدّعیعلیه به جهت آسیبی چون لالی یا ناشنوایی باشد، با اشارهای که مقصود را بفهماند، پاسخ میدهد و اگر اشارهاش نامفهوم و نیازمند مترجم بود، دو مترجم عادل گزینش میشود.
منبع: غایة المرام، ج۴، ص۲۳۳-۲۳۴ · جواهر الکلام، ج۴۰، ص۲۱۱
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
