قِفُوهُمْ (لغات‌قرآن)

قِفُوهُمْ: ( وَ قِفُوهُمْ اِنَّهُمْ مَّسْؤُلُونَ ) «قِفُوهُمْ» از مادّه‌ « وقف » گاه به معنای متعدی استعمال می‌شود (نگه داشتن و حبس کردن) و گاه به معنای لازم (توقف کردن و ایستادن)، مصدر اولی «وقف» است و مصدر دومی «وقوف». منبع: المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۸۸۱ · تفسیر نمونه، ج۱۹، ص۴۸