قوانین بین المللی

قانون داخلی یا قانون درون مرزی یا قانون محلی قانونی است که در قلمرو یک کشور نسب به تمام ساکنان اعم از اتباع داخله و اتباع بیگانه و نسبت به تمام اموال واقع در آن کشور اجرا گردد. قوانین داخلی در ارتباط با حاکمیت کشورند و این ارتباط، اجرای آن را در سراسر کشور ایجاب می کند. قوانین درون مرزی به خارج از کشور سرایت نمی کند و قدرت اجرایی در خارج از مرزها ندارد. قانون محلی بر تمام اموری که شامل است، قدرت دارد. همه ی قوانین کشور هم در حوزه ی حقوق عمومی و هم در قلمرو حقوق خصوصی مادامی که امکان اجرا در قلمرو دیگری نداشته باشند قانون درون مرزی و یا قانون داخلی هستند. قوانین جزایی بارزترین نمونه ی قوانین داخلی اند و از همین نوع قوانین قوانین مربوط به نظام وظیفه و قوانین مالیاتی است. قوانین در خصوص مالکیت اموال غیر منقول و نقل و انتقال آن از قوانین درون مرزی است ماده ۵ قانون مدنی). قانون بین المللی یا قانون برون مرزی یا قانون خارج المملکتی قانونی است که خارج از قلمرو کشوری که برای آن وضع شده، هم اجرا میشود. وقتی ماده ۶ قانون مدنی می گوید: قوانین مربوط به احوال شخصیه از قبیل نکاح و طلاق و اهلیت شخاص و ارث در مورد کلیه اتباع ایران ولو این که مقیم در خارج باشند، مجرا خواهد بود، این قوانین به لحاظ این که درباره ی ایرانیان خارج از کشور اجرا می شود حالت برون مرزی دارد. این حالت برون مرزی وقتی نمود پیدا میکند که قانون کشور بیگانه هم اجازه ی اجرای آن را درباره ی ایرانیان مقیم آن کشور بدهد.