قیام (فقه): زیادی در قیام

برخی در تعریف رکن گفته‌اند: آنچه که اخلال به آن، از روی سهو یا عمد موجب بطلان نماز شود، لیکن معروف، زیادی عمدی یا سهوی را نیز در مفهوم اخلال گنجانده و آن را مبطل دانسته‌اند. بنابر قول دوم، برخی گفته‌اند: تصویر زیاده در قیام رکنی که مبطل نماز است، تنها با زیادی تکبیرة الاحرام و رکوع متصور است. در این صورت، منشا بطلان نماز زیاد کردن تکبیرة الاحرام و رکوع خواهد بود، نه. قیام در حال قرائت و قیام پس از رکوع، قیام‌های غیر رکنی‌اند که تنها ترک عمدی آنها موجب بطلان نماز خواهد شد. قیام در حال قنوت مستحب است، بدین معنا که با ترک قنوت - که مستحب م. ب. - می‌توان آن را نیز ترک کرد، نه اینکه بتوان قنوت را نشسته خواند. بنابراین، قیام در حال قنوت، واجب شرطی است، همچون طهارت در نماز مستحب که شرط صحّت آن م. ب.. منبع: موسوعة الخوئی، ج۱۴، ص۱۶۷