لباس روحانیت: پوشش ویژه اندیشمندان اسلامی

با آن‌که جست‌وجو و تحقیق در منابع تاریخی بر ما آشکار می‌گرداند که در گذشته حیات بشر، اصناف مختلف اجتماعی _از جمله فقها ، قاضیان و خطیبان_ در فرقه‌های مختلف و ادیان گوناگون لباس‌های ویژه‌ای داشته‌اند، اما این‌که چگونه‌ اندیشمندان دینی در اسلام دارای لباس ویژه‌ای شده‌اند، نیاز به پژوهش گسترده‌ای دارد که در این نوشتار، تنها به بخشی از آن خواهیم پرداخت. در همین راستا ابتدا باید دید که آیا عبا و عمامه در صدر اسلام نیز وجود داشت یا خیر؟ با‌ اندک تحقیقی هم می‌توان به این پرسش، پاسخ مثبت داد و هم می‌توان دریافت که در مواردی به استفاده از این لباس توصیه شده است: ۱. پیامبر اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) ، در روز غدیرخم ، با دستان خود، بر سر علی (علیه‌السّلام) عمامه گذاشت. ۲. پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) روز فتح مکه ، وقتی که داخل شهر شد، عمامه مشکی بر سر داشت. («انّ رسولَ الله (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) دَخَلَ عامَ الفَتحِ مَکّةَ وعلَیهِ عِمامَةٌ سَوداء») ۳. در حدیثی از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم) آمده است که؛ دو رکعت نماز با عمامه، بهتر از چهار رکعت بدون عمامه است. ۴. ۵. منبع: الخصال، ج‌۲، ص۵۷۳، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، ۱۳۶۲ش · سنن ابی داود، ج۶، ص۱۷۶، دار الرسالة العالمیة، چاپ اول، ۱۴۳۰ق · مکارم الاخلاق، ص۱۱۹، قم، شریف رضی، چاپ چهارم، ۱۴۱۲ق · کافی، ج‌۳، ص۳۹۴، تهران، دار الکتب الاسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق · کشف الغمة فی معرفة الائمة، ج‌۲، ص۲۷۸، تبریز، نشر بنی‌هاشمی، چاپ اول، ۱۳۸۱ق