لذت بردن از شغل: سوال دوم

با این که دیگران از کارم راضی هستند ولی من احساس پوچی می‌کنم. چگونه این احساس را بر طرف نمایم؟ برای حل این مشکل به نکات زیر توجه داشته باشید: ۲. ۱ - پاسخ‌های سؤال دوم ۱. از جمله نکات مهم و امید بخشی که در شما وجود دارد این است که دیگران از کار شما راضی هستند و این نکته یکی از نقاط قوت وجود شماست که می‌تواند شما را در حل این مشکل کمک کند چرا که اصولا انسان نباید هیچ موفقیتی را دست کم بگیرد. . . » ۲. اما اگر دغدغه فکری شما احساس پوچی است برای رهایی از این احساس پیشنهادات ما این است که: همان طور که می‌دانید احساس پوچی و بی معنایی در مقابل احساس معنا و هدفداری است. پس اگر انسان احساس معنی در زندگی داشته باشد هیچ گاه احساس پوچی نمی‌کند. بنابراین برای این که بتوان به معنای زندگی دست یافت بایستی سوال را شخصی‌تر کنیم یعنی این که بپرسیم معنی و هدف زندگی من چیست؟ سپس سعی کنید با تفکر ، مطالعه و مباحثه با افراد ره یافته به واقعیت زندگی دست یابید. آن گاه منطبق با امکانات و استعداد‌های خود اهداف کوتاه مدت و بلند مدت را برگزینید. ـ یکی دیگر از دلایل احساس پوچی این است که توقعات و انتظارات بی جا از خود، دیگران، محیط و به طور کلی از زندگی دارید پس اگر انتظارات خود را سنجیده‌تر کنید کمتر دچار یاس و نا امیدی می‌شوید. همچنین از جمله چیزهایی که باعث این معضل می‌شود این است که بعضی اوقات سعی دارید که بر خلاف جریان طبیعت و نظام آفرینش الهی شنا کنید. از همین روی انرژیتان روز به روز تحلیل می‌رود و بعد از مدتی نا امید و خسته و افسرده می‌شوید. مثلا به هر آب و آتشی می‌زنید تا بر خلاف مصالح انسانی و الهی چیزی را به دست آورید که این امر بی تردید عواقب خوشی را به دنبال ندارد. » ـ نکته دیگر این که انسان باید راز بی هدفی (پوچی) خود را از هدف‌های انتخابی خود بجوید شکسپیر جمله زیبایی در این زمینه دارد او می‌گوید: بیشتر اهداف زندگی مانند چند سوزن گم شده در انبار کاه هستند، تمام روز آن‌ها را می‌جویی و چون آن‌ها را یافتی در می‌یابی که جستجویت بیهوده بوده است. ۳. اما در زمینه‌ی معنادهی به تک تک اجزاء زندگی، روان شناسان به این مطلب اشاره دارند که امید به خدا و پاداش‌های او در این دنیا و دنیای دیگر و این که انسان در هر کاری رضایت و قرب خدا را در نظر داشته باشد مهمترین محرک و انگیزه برای فعالیت‌های فردی و اجتماعی محسوب می‌شود. ۴. در هر حالی که هستید حتی اگر در اوج یاس و ناامیدی هستید این نکته را فراموش نکنید که فقط با یک تغییر کوچک در نگاه خود می‌توانید به زندگی رنگ و معنای دیگری ببخشید می‌گویند «فلورانس نایتینگل» پرستار معروف با آن که در خانواده‌ای ثروتمند و مرفه زندگی می‌کرد در سن ۳۱ سالگی در دفترچه یادداشت خود نوشت امروز در زندگی چیزی جز مرگ وجود ندارد که شادی و نشاطم را فراهم کند. ولی همین شخص با یک تغییر (نگرش) زاویه دید و معطوف ساختن هدف خود از اهداف پست مادی به اهداف خدا دوستانه و بشر دوستانه منشا خدمات زیادی در زمینه پرستاری و شکل گیری بیمارستان‌های مدرن شد. در پایان ذکر این جمله نویسنده کتاب «سختی‌ها فانی‌اند، سرسختان باقی» خالی از لطف نیست که می‌گوید: «اگر شما در راه خدا گام بردارید مردم هر قدر شما را بکوبند و هر نوع رفتار زشتی با شما داشته باشند شما به رضایت و شادمانی معنوی و ابدی دست خواهید یافت. مهم‌تر از همه این که شما در راهی قدم برخواهید داشت که هدف از خلقت شما همان است». منبع: ترجمه دشتی، حکمت ۴۲۲ · کافی، ج۹، ص۵۶۶