لزوم یا عدم لزوم صدور قرار اتیان سوگند — وفق در مواردی که صدور حکم دادگاه

وفق در مواردی که صدور حکم دادگاه منوط به سوگند شرعی می باشد، دادگاه به درخواست متقاضی قرار اتیان سو گند و شخصی که باید سوگند یاد کند را تعیین می نماید. در نتیجه طبق ماده فوق الذکر قرار کند الزامی م. ب.. قاضی دادگاه در این قرار میبایست موضوع سوگند و شخصی که گند یاد نماید را مشخص نماید. حال در مثال فوق الذکر اگر خوانده بیان دارد که مبلغ ۳۰ میلیون تومان از خواهان دریافت ننموده است و خواهان در خواست اتیان سوگند خوانده را دارد، در چنین صورتی دادگاه در همان جلسه به خوانده ابلاغ می نماید که آیا حاضر است سوگند یاد نماید یا خیر ؟ که خوانده ممکن است بیان دارد حاضر به اتیان سوگند در این جلسه نمیباشد و در جلسه بعد سو گند یاد می نماید. در چنین صورتی قاضی دادگاه، جلسه دادرسی دیگری تشکیل و قرار اتیان سوگند را صادر مینماید. اما اگر خوانده بیان دارد که حاضر م. ب. که سوگند یاد نماید در چنین صورتی دادگاه در همان جلسه، قرار اتیان سو کند خوانده را صادر می نماید و به خوانده بیان میدارد سوگند یاد نماید. نکته ای که لازم قابل توجه این م. ب. که ممکن است خواهان تقاضای سوگند خوانده را نماید و خوانده از ادای سو وگند امتناع ورزد، در چنین صورتی وفق در صورتی که خوانده سوگند را به خواهان واگذار نماید با سو گند خواهان ادعایش ثابت می شود. اما اگر و خواهان نکول نماید، در چنین صورتی، ادعای خواهان ساقط و حکم بر بطلان یا بی حقی خواهان صادر میشود. اما چنانچه خوانده از ادای سوگند امتناع نماید و آن را به خواهان نیز رد ننماید در چنین صورتی طبق دادگاه سه بار جهت اتیان سوگند یا رد آن به خواهان، به خوانده اخطار می کند و اگر خوانده سکوت نماید، ناکل شناخته شده و با اصرار خوانده بر موضع خود، دادگاه ادای سوگند را به خواهان واگذار می نماید و با سوگند خواهان، ادعای وی ثابت و به موجب آن حکم صادر می شود. ولی اگر خواهان نیز نکول نماید و سوگند یاد ننماید در چنین صورتی ادعای ایشان ساقط میشود.