لقطه

لُقَطَه به مالی که گم شده سپس پیدا شده، گفته می‌شود. گم شده‌ای که کسی آن را بیابد یا انسان است یا حیوان و یا مال . به اولی « لقیط »، دومی‌ « ضاله » و سومی‌ «لقطه» به معنای اخص اطلاق می‌شود، که در لغت نیز به این معنا آمده است و موضوع این نوشتار م. ب.. لقطه به معنای اعم، اصطلاحی نـزد فقها و دربر گیرنده هر سه قسم یاد شده است. به یابنده «مُلتَقِط» و به برداشتن لقطه «التقاط» گفته می‌شود. لقطه عنوان بابی مستقل در فقه است که فقها از احکام آن به تفصیل در این باب سخن گفته‌اند. منبع: ج۱۲، ص۴۵۹