لقطه: فروش لقطه به قیمت عادله

بر اساس ماده ۱۶۷ قانون مدنی : «اگر مالی که پیدا شده‌است ممکن نیست باقی بماند و فاسد می‌شود باید به قیمت عادله فروخته شود و قیمت آن در حکم خود مال پیدا شده خواهد بود.» مفاد این ماده، حکایت از یک اصل کلی دارد که به امانت شرعی مشهور است، همچنان که در اداره فضولی مال غیر مقرر است. اگر مالی که پیدا شده‌است؛ ممکن نیست باقی بماند و فاسد می‌شود؛ یا باید فروخته شود و قیمت آن، در حکم خود مال پیدا شده خواهد بود، یا اینکه یابنده می‌تواند آن مال را تقویم نموده و خود تصرف نماید و پس از گذشت یک سال می‌تواند مال مزبور یا بهای آن را تملک نموده یا صدقه دهد؛ یا اینکه به رسم امانت، نزد خویش نگهدارد، بنابراین اگر مالی که پیدا شده‌است؛ سریع الفساد باشد؛ باید به قیمت عادله فروخته شود و قیمت آن در حکم خود مال پیدا شده خواهد بود، ولی اگر سریع الفساد نبوده و ممکن باشد تا پایان یک سال فاسد گردد؛ تا زمانی که در معرض فساد قریب‌الوقوع قرار نگرفته؛ نباید فروخته شود، بدین ترتیب، به جای مال مزبور، باید به تعریف بهای آن پرداخت. منبع: الزام‌های خارج از قرارداد (جلد دوم) (مسئولیت مدنی-مسئولیت‌های خاص و مختلط)، دانشگاه تهران، 1390 · شرح قانون مدنی (جلد اول)، گنج دانش، 1386 · مجموعه محشای قانون مدنی، گنج دانش، 1387