لهو

لَهو به معنای سرگرمی نفسانی؛ مشغول شدن توأم با غفلت است و به هر چیزی که انسان را از امور مهم و آنچه برایش سودمند است، مشغول و غافل کند گفته‌اند. در تعریف فقهی برخی آن را به حرکت و عملی که از قوه شهوانی نشات گرفته و غرضی عقلایی بر آن مترتب نیست و یا حالت اشتغال انسان به خواهش و تمایلات نفسانی که موجب غفلت از یاد خدا می‌شود، تعریف کرده‌اند. از این عنوان در باب‌های صلات و تجارت سخن گفته‌اند.