ماده 133 قانون کار: نکات تفسیری دکترین ماده 133 قانون کار

در راستای ماده صدرالذکر لازم به ذکر است که شرکت های تعاونی چهار دسته هستند؛ 1.شرکت های تعاونی تولید شهری، 2.شرکت های تعاونی توزیع شهری، 3.شرکت های تعاونی تولید روستایی، 4.شرکت های تعاونی توزیع روستایی. شایان ذکر است که براساس مواد 26 و 27 قانون بخش تعاونی ، تعاونی های تولید شامل تعاونی هایی می باشند که در امور مرتبط با کشاورزی، دامداری، دامپروری، پرورش و صید ماهی، شیلات، صنعت و نظایر این ها فعالیت می نمایند. درمقابل، تعاونی های توزیع، تعاونی هایی هستند که نیاز مشاغل تولیدی یا مصرف کنندگان عضو را در حدود مصالح عمومی و به جهت کاهش هزینه ها و قیمت ها تأمین می نماید. شایان ذکر است که به طور کلی هدف از تأسیس شرکت های تعاونی، بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی اعضاء م. ب. که همین امر وجه تمایز شرکت تعاونی با شرکت تجاری می باشد، چرا که در شرکت تجاری سودآوری صاحبان سرمایه مورد نظر م. ب.. در شرکت تعاونی، علاوه بر وضع اقتصادی، وضع اجتماعی نیز مدنظر م. ب.. منبع: قانون کار در نظم حقوقی کنونی (دفتر پنجم حقوق کار-محشای قانون کار)، نگاه بینه، 1393