دکترین
ماده 135 قانون کار: انتقادات
به شوراهای اسلامی کار ایراداتی وارد است از جمله این که ویژگی بارز تشکل های کارگری آن است که انحصارا نمایندگی طیف کارگر را در تعقیب منافع صنفی به عهده داشته باشند در حالی که بافت عضوی شورای اسلامی کار، دو گانه است و از این جهت به نظر می رسد این ترکیب از استانداردهای تشکل های کارگری به دور باشد. ایراد دیگر این است که وصف اسلامی بودن این تشکل با اصول آزادی و برابری افراد در عضویت متعارض است. همچنین با عنایت به قانون تشکیل شورای اسلامی کار و به ویژه ماده یک آن که ترکیب و چگونگی انتخاب اعضای شوراهای اسلامی کار را تعیین نموده و اشعار می دارد: «شورا مرکب است از نمایندگان کارگران و کارکنان به انتخاب مجمع عمومی و نماینده مدیریت»، واضح است که در این تشکل نمایندگان کارگری به خود گرفته و می توان پیش بینی نمود که جنبه همکاری شورا جای خ.
ر. ب. تفوق گروه کارگر بر اداره امور جاری خواهد داد، به ویژه ب. ت. ب. نقشی که در قانون کار شوراها در تصمیم گیری های کارفرما پیش بینی شده جایگاه این تشکل از شان همکاری به شان مداخله در مدیریت کارگاه تغییر می یابد که این امر اولا مغایر با ماده 2 مقاوله نامه 98 در خصوص عدم تداخل تشکل های کارگری و کارفرمایی است و ثانیا با روح کلی حاکم بر اصل 104 قانون اساسی مغایر به نظر می رسد.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
