ماده 147 قانون کار: فلسفه و مبانی نظری

علت وضع ماده 147 قانون کار این است که نیروی انسانی مهمترین منبع سازمانی و عامل اصلی تولید است صرف توجه به تولید و بهره وری و عدم توجه به سایر نیازهای جسمی و روانی نیروی کار باعث ازدیاد حوادث ناشی از کار می شود. به همین علت پاسخگویی به نیازهای واقعی کارگران و خانواده آن ها منجر به ارتقای توانمندی و شکوفایی استعدادهای ایشان می گردد و در آینده سازمان و تولید نیز تاثیر مطلوبی را بر جای خواهد گذاشت. منبع: قانون کار در نظم حقوقی کنونی (دفتر پنجم حقوق کار-محشای قانون کار)، نگاه بینه، 1393