مال غیر منقول عرفی

<a class="artref" href="/ماده/ماده-13-a_0815110235657">ماده ۱۳ ق.م</a> مقرر میدارد: اراضی و ابنیه و آسیا و هر چه که در بنا منصوب و عرفاً جزء بنا محسوب میشود غیر منقول است و همچنین است لوله ها که برای جریان آب یا مقاصد دیگر در زمین یا بنا کشیده شده باشد. اراضی نمونه بارز مال غیر منقول ذاتی است. ابنیه و آسیا هم در هر دو وصف مال غیر منقول اکتسابی و مال غیر منقول تبعی قابل شناسایی است. این وصف نه به داوری عرف بلکه به واسطه طبیعت موجود به آنها داده می شود. اما آنچه در بنا بکار رفته است و به حکم عرف بخشی از بنا محسوب می شود؛ مال غیر منقول عرفی است. همچنین لوله ها، کابل برق و تلفن و وسایل از این دست که به مقصود استفاده عرفی از مبنا، در آن بکار میرود، به حکم عرف در زمره مال غیر منقول قرار دارد. اموال مزبور مادام که در محل مربوط برقرار باشد، از ماهیت بنا و محل اتصال در وصف غیر منقول پیروی میکند اما هرگاه از محل و پیکر ساختمان جدا شود، در وصف مال منقول قرار می گیرد.