مساله رؤیت خدا در روز قیامت از مسائل پر سر وصدایی است که قرنها فکر متکلمان را به خود مشغول کرده و نظریههای گوناگونی را مطرح کردهاند: گروهی میگویند: ممکن است ما خدا را در همین دنیا با چشمهایمان ببینیم و انکار نمیکنیم که ممکن است یکی از افرادی که در راه با او روبرو میشویم، خدا باشد. عدهای دیگر بر این باورند که خدا با این چشمها دیده نمیشود؛ بلکه در روز قیامت حس ششمی در ما پدید میآید و ما او را با آن حس درک میکنیم. افرادی نیز معتقدند که خدا در این جهان قابل دیدن نیست. آنها میگویند: تنها مومنان در آخرت خدا را میبینند. ۷.
۱ - رؤیت خدا از نظر مالک بنیانگذار فرقه مالکیه معتقد است که خدا دیده میشود اما نه در این دنیا، بلکه او در آخرت قابل رؤیت است. مالک برای ادعای خود، به آیه زیر تمسک کرده است: "وجوه یومئذ ناضرة، الی ربها ناظرة"؛ در آن روز صورتهایی شاداب و مسرور است، و به پروردگارش مینگرد. مالک میگوید: نفی رؤیت برای دنیا است؛ چرا که دنیا "دارالفناء" است، جوارح و اعضای انسان نیز از بین رفتنی است و باقی نمیماند؛ در نتیجه نمیتوان به خدا، در دنیای فانی نگاه کرد، ولی در آخرت که اعضا و جوارح انسان برای همیشه باقی است، میتوان با اعضای باقی، خدای باقی را دید. ۷.
۲ - دیدگاه علمای شیعه اما علمای شیعه میگویند: رؤیت نشانه جهت داشتن مرئی و در نتیجه نشانه مکان داشتن و جسم بودن است که این صفات در خداوند وجود ندارد. اندیشمندان شیعه امامیه معتقدند: ناظره که به معنی نگاه کننده و دیدن است ب. ت. ب. قرائن موجود در کلام، معانی متفاوتی به خود میگیرد. شیعه معتقد است که این آیه مربوط به رؤیت خدا نیست بلکه به معنی" در انتظار رحمت نشستن" است، وآنچه این معنی "انتطار رحمت حق " را تایید میکند این است که در آیه، به جای لفظ "عیون" کلمه "وجوه" آمده است، در صورتی که انسان، هرگز با صورت و چهره نمیبیند بلکه با عیون و چشمهای خود میبیند، و این خود گواه بر این است که غرض، اثبات رؤیت خدا نیست، بلکه غرض آن است که بندگان صالح، در روز بدبختی گنهکاران، فضل و رحمت حق را انتظار میکشند.
منبع: ج۲، ص۱۵۷ · قیامت/سوره۷۵، آیه۲۲- ۲۳ · ابوزهره، المالک، ص۱۶۵- ۱۶۶ · جعفر سبحانی، فرهنگ عقاید ومذاهب اسلامی، ص۱۶۶-۱۷۱
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
