در مقابل طرفداران رفع حرمت برای توجیه نظر خود دست به استدلال

در مقابل طرفداران رفع حرمت برای توجیه نظر خود دست به استدلال زده و دلایلی در این ارتباط مطرح نموده اند. از جمله به آیه شریفه دو قد فصل لکم ما حرم علیکم الا ما اضطور تم الیه بویژه استثنای آخر آن استناد کرده اند. به عقیده آنان از آنجا که کلام مقید به استثناء حکمی غیر از مستثنی دارد، حکم «ما اضطررتم الیه غیر از حرمت وقد فصل لکم ما حرم علیکم است. به طور خلاصه استثنای از محظور اباحه است؛ از این رو معنای آیدی شریفه چنین است این اشیا در حالت اختیار حرام و در حالت اضطرار مباح اند. استدلال عقلی آنان نیز این است که حرمت اکل میته و شرب خمر به واسطهی صیانت عقل و دین است. در صورت امتناع مضطر از تناول آنها و هلاکت نفس وی، دیگر عقل و اعتقادی باقی نخواهد ماند تا مورد صیانت واقع شود. این گروه در توجیه جملهی اخیر آیه و اطلاق مغفرت و رحمت دست به تاوپلاتی زده اند. از جمله می توان گفت: در حالی که خداوند گناهان بزرگ را می آمرزد، چگونه ممکن است شخص مضطر را به وسطه‌ی اکل شیء محرم مورد بازخواست قرار دهد. همچنین از آنجا که میزان تناول از شی، محرم به اجتهاد شخص مضطر بستگی دارد، لذا ممکن است بنا به اجتهاد خود، پیش از میزان لازم برای سد رمق تناول کند. در این صورت، خداوند نسبت به مقدار زاید بر نیاز او را مشمول رحمت و مغفرت خود قرار خواهد داد.