اگر شوهر بخواهد صیغه مبارات را بخواند باید بگوید «باراتُ زَوجَتی فلانة (اسم زوجه را بگوید) عَلَی مَهرِها فَهیَ طالِق؛ من و همسرم فلانی در بـرابـر مهر او از یکدیگر جدا شدیم؛ پس او رها است». زوج میتواند به جای «علی مَهرها» بگوید: علی ما بَذَلَتْ؛ در برابر آنچه همسرم بذل کرده است». چنانکه شوهر میتواند با خطاب به زوجه حاضر، صیغه مبارات را اینگونه بخواند: «باراتُکِ». اگر زوج، دیگری را وکیل کند، وکیل باید بگوید: «عَنْ قِبَلِ مُوَکِّلی باراتُ زَوجَتَهُ فلانة علی ما بذلتْ فَهی طالق». وکیل میتواند به جای «عَن قِبَلِ موکلی» «بگوید باراتُ زَوجَةً موکلی فلانة......» . در صیغه مبارات، پس از گفتن صیغه مبارات (بارات زَوجَتی علی مَهرِها) باید لفظ طلاق (فَهِیَ طالق یا انتِ طالق) را اضافه کند وگرنه طلاق واقع نمیشود. از اینرو، مبارات با الفاظ کنایهای نیز -مانند اینکه به جای «باراتُ» بگوید: «فاسختُ» یا «ابَنْتُ» و جز آن دو که در بردارنده مفهوم «باراتُ» باشد -واقع میشود و صحیح است، به شرط آنکه در پی آن لفظ طلاق را بیاورد؛ چنانکه اگر به «انتِ طالق بکذا» اکتفا کند صحیح است. و مبارات واقع میشود.
منبع: ج۴، ص۹۷ · ج۹، ص۴۵۳ - ۴۵۵
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
