برخی از متعصبان اهل سنت، شرط کرده اند که راوی نباید حتی بوی تشیع به مشامش رسیده باشد. به عنوان نمونه، فخررازی می گوید: «آیا روایت مسلمانی که عقیده خلاف را دارد، مانند کسانی که خدا را جسم می دانند و غیره و ما آنان را مورد تکفیر قرارداده ایم، پذیرفته است یا نه. حق،این است که اگر مذهبش دروغ را جایز می داند، روایتش قبول نیست؛ اهل اصول، و همچنین احمدبن حنبل و شافعی، در این زمینه برآنند که تعدیل و تجریح راوی،مورد قبول است در صورتی که سبب آن را بیان نکرده باشد؛ و تعدیل، مشروط به بیان سبب آن نیست، بنا به عمل به استصحاب حال عدالت؛ و این، دلیل بر آن است که حال مسلمان، محمول بر عدالت اسلامی است.
منبع: ج۲، ۱۴۰۷ · درمجموعه مقالات دارالتقریب: «الوحده الاسلامیه»، جمع و ترتیب نویسنده، ص۳۶۲ · درمجموعه مقالات دارالتقریب: «الوحده الاسلامیه»، جمع و ترتیب نویسندهبه نقل از: نزههالخاطر، الشیخ عبدالقادر احمدبن مصطفی بدران، ج۱، ص۲۸۱ به بعد · درمجموعه مقالات دارالتقریب: «الوحده الاسلامیه»، جمع و ترتیب نویسنده ص۳۶۴
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
