ظهر نویس — مطابق ماده ۲۴۵ قانون تجارت انتقال برات

ظهر نویسی در قانون تجارت تعریف نشده است. مقررات مربوط به ظهر نویسی در این قانون محدود به مواد ۲۴۵ تا ۲۴۸ است و بیشتر رویه های جاری یا آراء وحدت رویه نقصان ناشی از سکوت و اجمال قانون را جبران نموده است. اگر بخواهیم ظهر نویسی را تعریف نماییم میتوان گفت که انتقال سند تجاری به وسیله مضا در آن توسط دارنده یا شخص مجاز از طرف او و تسلیم سند به منتقل الیه ظهر نویسی شناخته میشود. مطابق ماده ۲۴۵ قانون تجارت انتقال برات به وسیله ظهر نویسی به عمل می آید. از این ماده این طور استنباط میشود که تنها روش انتقال اسناد تجاری که مورد تأیید و نظر قانونگذار است ظهر نویسی و ثبت انتقال سند با امضاء در آن است. اگرچه در مقررات مربوط به ظهر نویسی انتقال سند به شیوه های دیگر منع نشده، لیکن می توان طرق دیگر را وسیله مورد تأیید قانونگذار دانست به این ترتیب که اگر دارنده سند تجاری به موجب سند جداگانه و سند رسمی اقدام به انتقال سند نماید مشمول مقررات راجع به ظهر نویسی نیست و منتقل الیه نمی تواند از امتیازات پیش بینی شده برای دارنده سند استفاده نماید بلکه به عنوان طلب مدنی حق مطالبه وجه سند را از کسی دارد که قانون مدنی و سایر مقررات مربوط به دیون عادی اجازه مراجعه به آنان را داده است. البته باید توجه داشت در صورتی که سند مورد نظر در وجه حامل باشد انتقال سند بدون نیاز به ظهر نویسی و صرفاً با ۱. ماده ۴۰۵ قانون تجارت قبل از رسیدن اجل دین اصلی ضامن ملزم به تأدیه نیست ولو اینکه به واسطه ورشکستگی یا فوت مدیون اصلی دین مؤجل او حال شده باشد. رای اصراری شماره ۱۲۸۵۳ مورخ ۱۳۱۶/۱/۳۱ هیات عمومی حقوقی دیوان عالی کشور .. بر طبق مفهوم ذیل ماده (۲۹۰) و ماده (۳۱۸) قانون تجارت دارنده سفته به هر تقدیر می تواند به دهنده آن رجوع کند هر چند نسبت به سفته پروتست نشده باشد.