متنِ منبع: صحیفه امام، ج 6، ص 314

همين ملت قيام كرده است و به نفع همين ملت احكام آورده است: إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ‌ [1] ؛ خداى تبارك و تعالى به طبقات نگاه نمى‌كند كه اين طبقه بالاست، اين نخست وزير است، اين اعليحضرت همايونى است، اين نمى‌دانم چه است، اين سردار است. نزد خداى تبارك و تعالى اينها هيچ مطرح نيست. در اسلام تقوا مطرح است. آنكه تقوا دارد، هر كه تقوايش زيادتر است، پيش خدا كرامتش زيادتر است. آن كارمندى كه در كارمندى‌اش تقوا دارد، آن نخست‌وزيرى كه در تخست‌وزيرى‌اش تقوا دارد، تقواى سياسى دارد، آن وزرايى كه تقوا دارند، در كارهايى كه مى‌كنند متقى هستند، با خدا هستند، آن رئيس جمهورى كه تقوا دارد، الهى است، اينها كريمند. و اگر خداى نخواسته تقوا در كار نباشد، همه از نظر خدا منفى‌اند. آن روزى كه بر ملتْ تقوا پيدا بشود ملت برومند است، كريم است، پيش خدا «اكرم» است؛ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ‌ استثنا ندارد. پيغمبر اكرم براى اينكه اتْقاى ناس بود، اكرم ناس بود. امير المؤمنين براى اينكه بعد از رسول اللَّه، اتْقَى الناس بود، اكرم ناس بود. نَسَب و سَبَب، اين حرفها توى كار نيست؛ تقوا در كار است. تقوا داشته باشيد تا بر همه مشكلات غلبه بكنيد. با خدا باشيد و از هيچ چيز باك نداشته باشيد. اتكال به خدا بكنيد و ... از هيچ چيز نترسيد. مفهوم نداشتن شكست در منطق اسلام‌ منطقْ منطقِ صدر اسلام است كه اگر بكشيم بهشت مى‌رويم، و اگر كشته بشويم بهشت مى‌رويم. اين منطقْ شكست ندارد. منطقِ دنيا نيست كه اگر چنانچه بميرند، يا به جهنم مى‌روند يا به جايى بدتر از جهنم- اگر باشد! منطقْ منطقِ دين است. منطقْ منطقِ اسلام است، منطق قرآن است. باك نيست وقتى كه تقوا بود، وقتى با خدا بوديم، باك نيست كه مردم از ما اعراض كنند؛ دنيا پشت بر ما بكند. باك نبايد داشته باشيم براى اينكه خدا با شماست. و اگر خداى نخواسته عنايت او برداشته شد، همه عالم هم كه با شما باشند [1] سوره حجرات آيه 13. منبع: صحيفه امام، ج 6، ص 314