متنِ منبع: فرهنگ فقه فارسی، ج 1، ص 779

قربانى كردن در منى است. قربانى كردن قبل از ايّام نحر براى حاجى جايز نيست و كفايت نمى‌كند. بنابر قول منسوب به مشهور، قربانى كردن در روز عيد واجب و تأخير آن براى غير معذور حرام است؛ ليكن در صورت تأخير، قربانى كردن در باقى مانده اياّم ذيحجّه كفايت مى‌كند. برخى، قربانى كردن در روز عيد را واجب ندانسته و آن را در تمام ايّام ذيحجّه (از روز عيد تا آخر) جايز دانسته‌اند. هرچند گفته‌اند: در روز عيد افضل است. (1) برخى ديگر گفته‌اند: كسى كه به جهت عذرى نتوانسته در روز عيد قربانى كند، مى‌تواند تا پايان ايّام تشريق ( --> ايّام تشريق) قربانى كند و در صورت استمرار عذر، تا آخر ذيحجّه فرصت دارد. (2) برخى، ايّام نحر را در قربانى واجب چهار روز (از روز عيد تاپايان ايّام تشريق) دانسته و تأخير آن را از روز چهارم، جز براى معذور حرام دانسته‌اند. (3) قربانى مستحب: در قربانى مستحب، ايّام نحر در منى چهار روز از روز عيد و در غير منى سه روز است. (4) ( --> قربانى) ايّام هفته ايّام هفته: شنبه تا جمعه. از آن به مناسبت در بابهاى طهارت، صلات، صوم، حج و نكاح سخن رفته و براى هريك از ايّام هفته اعمال و احكامى خاصّ ذكر شده است كه به نمونه‌هايى از آن اشاره مى‌شود. طهارت: غسل كردن در روز جمعه به قول مشهور، و در صورت بيم دست نيافتن به آب در روز جمعه، در روز پنجشنبه مستحب است، (1) همچنين گرفتن ناخن و شارب ( --> شارب) در روزهاى پنجشنبه، جمعه و شنبه مستحب است. (2) صلات: قرائت سوره «هل أتى» (دهر) و «هل أتاك» (غاشيه) در نماز صبح روز دوشنبه و پنجشنبه و سوره «جمعه» و «منافقون» به ترتيب در نماز ظهر و نماز (1) الحدائق الناضرة 4/ 217 و 231 (1) الحدائق الناضرة 17/76 ـ 82؛ جواهر الكلام 19/ 133 ـ 134 ؛ جامع المدارك 2/ 454 ـ 455 ؛ براهين الحج 3/ 294 ـ 296 (2) 5/ 570 ـ 571 (2) المعتمد فى شرح المناسك 5/ 213 ـ 214 ؛ التهذيب فى مناسك العمرة و الحج 3/ 188ـ 189 (3) مناسك الحج (سيد محمد صادق روحانى)/ 149 (4) جواهرالكلام 19/223 ـ 225 . منبع: فرهنگ فقه فارسي، ج 1، ص 779