دکترین
متنِ منبع: فرهنگ فقه فارسی، ج 3، ص 576
مستحب است نگاه نمازگزار در تشهد و بين دو سجده به دامانش باشد.
(1) بوسيدن و نشاندن دختر بچه شش ساله بر دامن توسط نامحرم بدون شهوت مكروه است.
(2) برخى معاصران ترك آن را بنابر احتياط لازم دانسته‌اند.
(3) دامعه دامعه: زخم
نافذ در گوشت و موجب جريان خون.
به گفته برخى فقها دامعه همان «داميه» است
(1)
( --> داميه) ؛ ليكن برخى گفته‌اند: معروف ميان لغويان، مغايرت آن دو با يكديگر است. دامعه جراحت توأم با جريان خون است؛ بر خلاف داميه كه خون با آن جريان ندارد. برخى لغويان عكس آن را گفته و معتقدند داميه زخم
توأم با جريان خون و دامعه زخم
سبك‌تر از آن است. جمعى از فقها نيز بر اين نظرند.
(2) از عنوان ياد شده در باب ديات سخن گفته‌اند.
جراحت سر و صورت كه از آن به «شجاج» تعبير مى‌شود بنابر قول مشهور داراى هشت مرتبه است.
(3) مرتبه دوم آن داميه است. ديه داميه ـ كه به مرتبه متلاحمه
( --> متلاحمه) نرسيده ـ دو شتر است؛ بنابر اين، ديه دامعه دو شتر خواهد بود.
(4)
( --> جراحت) دامغه
دامغه: جراحتى كه پرده مغز را شكافته و به مغز رسيده است.
از آن در باب قصاص و ديات سخن رفته است. قصاص:
از آنجا كه در جنايت دامغه زنده ماندن مجنىّ عليه بسيار بعيد مى‌نمايد فقها دامغه را از مراحل هشت گانه شجاج (جراحت سر و صورت) به شمار نياورده‌اند. با مرگ مجنىّ عليه بر اثر دامغه و عمدى بودن جنايت، قصاص با وجود شرايط آن ثابت است. در صورت زنده ماندن وى تنها ديه ثابت است و
(1) جواهر الكلام 10/ 387
(1) قواعد الاحكام 3/ 689 ـ 690
(2) 29/ 83 ؛ مبانى العروة (النكاح) 1/ 90 ـ 93
(2) كشف اللثام 11/ 429
(3) تحرير الوسيلة 2/ 244 ؛ هداية العباد (گلپايگانى) 2/ 308 ؛ وسيلة النجاة/ 699 .
(3) جواهر الكلام 43/ 317
(4) 322 ـ 323 .
منبع: فرهنگ فقه فارسي، ج 3، ص 576
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.