متنِ منبع: میزان الحکمه، ج 3، ص 479

5261.عنه عليه السلام : إنْ كُنْتُم لا مَحالَةَ مُتَنافِسِينَ فتَنافَسوا في الخِصالِ الرَّغيبَةِ و خِلالِ المَجدِ . [1] 5262.عنه عليه السلام : لَو كُنّا لا نَرْجو جَنّةً، و لا نَخْشى نارا و لا ثَوابا و لا عِقابا لَكانَ يَنْبَغي لَنا أنْ نَطلُبَ مَكارِمَ الأخْلاقِ؛ فإنَّها مِمّا يدُلُّ على سبيلِ النَّجاحِ . [2] 5263.عنه عليه السلام : علَيكُم بمَكارِمِ الأخْلاقِ فإنّها رِفْعَةٌ ، و إيّاكُم و الأخْلاقَ الدَّنِيَّةَ فإنّها تَضَعُ الشَّريفَ و تَهْدِمُ المَجْدَ . [3] 1116 الحَثُّ عَلى مَكارِمِ الأخلاقِ 5264.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : إنّما بُعِثْتُ لاُتَمِّمَ مَكارِمَ الأخْلاقِ . [4] 5265.عنه صلى الله عليه و آله : إنّما بُعِثْتُ لاُتَمِّمَ حُسْنَ الأخْلاقِ . [5] 5266.عنه صلى الله عليه و آله : جَعلَ اللّه ُ سُبحانَهُ مَكارِمَ الأخْلاقِ صِلَةً بَينَهُ و بَينَ عِبادِهِ ، فحَسْبُ أحَدِكُم أنْ يَتَمسّكَ بخُلقٍ مُتَّصِلٍ باللّه ِ . [6] 5261.امام على عليه السلام : اگر چاره اى از رقابت كردن نداريد ، پس در به دست آوردن خصلتهاى پسنديده و خويهاى بزرگوارانه رقابت كنيد . 5262.امام على عليه السلام : حتّى اگر هم به بهشت اميد نمى داشتيم و از دوزخ نمى هراسيديم و پاداش و كيفرى در ميان نمى بود، باز شايسته بود كه در طلب مكارم اخلاق [7] برآييم؛ زيرا كه راه موفقيت و پيروزى، در تحصيل مكارم اخلاق است . 5263.امام على عليه السلام : بر شما باد تحصيل مكارم اخلاق كه آن مايه رفعت است و از خويهاى پست دورى كنيد كه آن انسانهاى شريف را پست مى كند و بزرگوارى را از بين مى برد . 1116 تشويق به كسب مكارم اخلاق 5264.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من، در حقيقت، براى اين برانگيخته شده ام كه مكارم اخلاق را به كمال رسانم . 5265.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من، در حقيقت، براى اين برانگيخته شده ام كه نيكويى خويها را به كمال رسانم . 5266.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند سبحان مكارم اخلاق را سبب پيوند ميان خود و بندگانش قرار داده است ، پس ، هر يك از شما را همين بس كه به خويى كه متّصل به خداست، چنگ آويزد . [1] غرر الحكم :3740 . [2] الدرجات الرفيعة : 355 . [3] بحار الأنوار : 78/53 /89 . [4] كنز العمّال :5217 . [5] كنز العمّال :5218 . [6] تنبيه الخواطر : 2/122 . [7] مكارم، صفاتى است كه موجب كرامت و بزرگوارى و شرافت مى شود، و از صفاتِ نيكِ عادى و معمولى بالاتر است ـ م . منبع: ميزان الحكمه، ج 3، ص 479