مجاز

مَجاز ، از اصطلاحات علم بیان به معنای استعمال لفظ در غیر معنای حقیقی است. به قول مشهور میان اصولیان، مجاز عبارت است از استعمال لفظ به کمک قرینه در غیر معنای حقیقی‌اش (موضوعٌ له) به جهت وجود علاقه و مناسبت میان آن معنا و معنای حقیقی، مانند استعمال « شیر » درباره مرد شجاع در جمله «شیری دیدم که شمشیر می‌زد». منبع: انوار الاصول، ج۱، ص۷۱ – ۷۲