محدود بودن مدت محرومیت

محرومیت های مدنی و اقتصادی مقرر در ماده ۱۷ ق.ن.ا.م.م به عنوان تنبیهی مدنی برای مدت مشخص بین شش ماه تا دو سال در نظر گرفته می شود. دادرس دادگاه ب. ت. ب. میزان بدهی، نوع رفتار و اقدامات بدهکار، تعدد و تکرار آن مدتی را در این دامنه در نظر می گیرد. از اینرو بر خلاف مناسبت های همسان مانند مواد ۱۸ و ۲۳ قن..م.م، مدت اعمال محرومیت تا ثبوت اعسار اجرای رای جلب رضایت داد باخته یا سپردن تضمین و تامین مناسب نیست.