در میان مقدمات اجتماعی، هیج مقامی ارزشمندتر و در عین حال پیچیدهتر از منصب رهبری نیست و تا فردی دارای مجموعهای از کمالات و سجایای انسانی و محاسن اخلاقی نباشد، نمیتواند شایسته این مقام گردد، و به دیگر سخن: رهبر باید دارای تودهای از خوبیهای متضاد باشد که در هر مناسبتی از آنها بهره بگیرد مثلا قاطعیت را با دوراندیشی، درستی را با نرمی، شکوه را با درویشی، خوش بینی را با احتیاط لازم، به هم آمیزد، و با روانشناسی و موقعشناسی کامل در هر فرصتی ابزار مناسب آن را به کار گیرد. بر همین است پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآلهوسلّم) به عنوان رهبر بزرگ بشریت و سرور هستی باید ویژگیهایی داشته باشد که به برخی از آنها اشاره میشود.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
