محورهای خودشناسی: خودسازی

خود‌شناسی، زیر بنای سعادت آدمی در همه جنبه‌های مادی و معنوی زندگی است. انسان در پرتو خود‌شناسی، به نیازهای درونی و برونی خویش پی می‌برد و عواملی را که مایه تعالی و تکامل است، تشخیص می‌دهد در نتیجه، وظیفه‌شناس می‌گردد و به پاکی و نیکی می‌گراید و سرانجام، به کمالی که لایق مقام انسان است، نائل می‌گردد. در قرآن مجید نیز سرلوحه برنامه پیامبران ، تزکیه و تعلیم بیان شده است. کسی که خواهان سعادت است، از انباشته‌های معنوی و مادّی خود، آگاه می‌شود و طبق سنّت‌ها و قوانین آفرینش، گام بر می‌دارد. کلیه ابعاد و نیازهای مادّی و معنوی خویش را مورد توجه قرار می‌دهد و تمایلات انسانی و غرایز حیوانی را به موازات یکدیگر، با رعایت تعادل، اقناع می‌نماید و هیچ یک را فدای دیگری نمی‌کند این، برنامه خود سزای اسلام است و راه و رسم مسلمان‌های راستین. منبع: جمعه/سوره۶۲، آیه۲ · گفتار فلسفی، اخلاق، از نظر همزیستی ارزش‌های انسانی، ص۳