مراتب قرآن: تفاوت تجلی با متجلی

البته بین قرآن که «تجلی» است و ذات اقدس اله که « متجلی » است، یقینا تفاوت وجود دارد. قرآن کریم به صورت لفظ و کتابت درمی آید ولی ذات اقدس اله هرگز به این صور جسمانیه در نمی‌آید و لذا در تعبیر شریف دعا آمده است که «قرب فشهد النجوی» و نفرمود: «قرب فیری» نزدیک است و دیده می‌شود بلکه نزدیک است و شاهد نجوی است، نزدیک است و می‌بیند. قرآن کریم به جهت آنکه موجودی « ممکن الوجود » است، وقتی که در مرحله قرب ظهور می‌کند، دیده می‌شود، شنیده می‌شود و نوشته می‌شود، در قالب الفاظ عربی مبین می‌آید تا زمینه فهم و تعقل و ترقی و تکامل انسان فراهم شود. در سوره مبارکه «زخرف» هر دو مرحله قرآن ذکر شده و خدای سبحان پس از قسم به «کتاب مبین» می‌فرماید: ما قرآن کریم را از مقام لدن و از‌ «ام الکتاب» نزول داده‌ایم و به صورت قرآن عربی فصیح درآورده‌ایم تا منشا تعقل و فهمیدن شما باشد: «حم• وَ الْکِتابِ الْمُبِینِ• إِنَّا جَعَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِیًّا لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ» . منبع: بحارالانوار، ط دار الاحیاء التراث، ج۴۵، ص۱۴۸، ح ۱، دعای افتتاح · زخرف/سوره۴۳، آیه۱۳