مراسم آیینی: ویژگی‌های مراسم آیینی

از ویژگی‌های مراسم آیینی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: ۱. در انجام دادن هریک از این مراسم ها، تن انسان و اشیا، با مهارت و استادی خاصی به کار گرفته می‌شود، مانند : سینه زنی ، نخل گردانی ، زنجیر زنی . ۲. مردم در طول مراسم، «بر هم کنش» یا تاثیر متقابل دارند و این گونه مراسم‌ها اغلب، باعث تشدید این برهم کنش‌ها می‌شود. ۳. در هر رسم غالبا اشیاء مختلفی به کار برده می‌شوند که معمولا جنبه نمادین دارند و گاه تمام مراسم، حول همان عنصر نمادین می‌چرخد، مانند: صلیب ، علم و نخل. ۴. ادبیاتی که در مراسم آیینی به کار گرفته می‌شود، معمولا از نوع خاص بوده و با ادبیات رسمی مردم متفاوت است. ۵. مراسم آیینی غالبا با زمان و مکان خاص ارتباط و پیوند دارد، مانند: محرم ، کریسمس ، عید پاک . ۶. تحذیر و اجتناب، از عناصر رایج مراسم آیینی است، به طوری که مردم به هنگام اجرای این گونه مراسم ها، از اعمال و گفتار خاصی دوری می‌کنند و به اشیاء خاصی تمسک می‌جویند. این گونه پرهیزها و اجتناب ها، مفهوم و موقعیت مراسم را تشدید می‌کند و بدان حالت تقدس بیشتری می‌بخشد، مثل : ترک شیرینی و جشن و موسیقی و... در ایام تاسوعا و عاشورا و شب‌های قدر . ۷. موضوعات غیرتجربی و موجودات فوق طبیعی، زمینه بسیاری از این مراسم‌ها را تشکیل می‌دهند. این که این موضوعات و موجودات، نمادهای خدا پنداشته می‌شوند یا موضوعاتی هستند که در پس آنها حقیقت و واقعیتی نهفته است، به نقش اصلی آنها در گرایش دادن احساسات و عواطف شرکت کنندگان، به ماورایی بودن مراسم و حضورشان در محضر خداوند و نظارت روح‌های مقدس و متعالی بر می‌گردد. با این حال، مراسم، ممکن است ظاهری کاملا دنیوی داشته باشد، مثل مراسم شب برات، که با پختن و خیرکردن حلوا و حضور بر مزار مردگان در شب جمعه آخر سال شمسی، همراه است.