مرجئه (راسخون): نکته

داستان از این قرار است. روزی امام صادق (علیه‌السّلام) به اصحاب خود حدیث می‌فرمود. امام چون او را دید سکوت کرد. اصحاب علّت سکوت را از امام جویا شدند. حضرت فرمود آیا نمی‌دانید که او از مرجئه است. اصل و اساس عقیده و باورشان این است که اگر کسی پدر ، مادر ، پسر، دختر، برادر و خواهرش را بکشد و در آتش بسوزاند، یا زنا کند یا سرقت کند، یا نفس محرمه‌ای را بکشد یا قرآن‌ها را بسوزاند، یا کعبه را ویران سازد یا نبش قبر کند و یا مرتکب هر معصیت کبیره‌ای شود که خدا از آن نهی کرده است، این اعمال ایمان او را تباه نمی‌کند و از ایمان خارج نمی‌سازد، و اینکه اگر او به شهادتین اقرار کند ایمانش مانند ایمان جبرئیل و میکائیل کامل و مستکمل است، اگرچه مرتکب معاصی و منهیّات باشد. پیش از آن بوده که سایر فرائض واجب گردد.» منبع: الکافی، ج۴، ص۱۳۵-۱۳۳ · بحارالانوار، ج۵، ص۱۱۸ · مجالس در مناظرات، ترجمه آقا جمال خوانساری، ص۴۴۰-۴۳۹ · الایضاح، تهران، ۱۳۶۳ ش، ص۴۶